OXA-23/OXA-40/OXA-58 carbapenemase (qPCR)

Opis

Wyrób OXA-23/OXA-40/OXA-58 carbapenemase (qPCR) służy do oznaczania sekwencji genów kodujących karbapenemazy OXA z grup OXA-23, OXA-40 oraz OXA-58 w preparatach DNA uzyskanych z materiału pobranego od człowieka.

Cechy produktu

Wielkość zestawu: 100 oznaczeń

Reakcja: fourplex (FAM: karbapenemazy z grupy OXA-23, HEX: kontrola wewnętrzna, Texas Red: karbapenemazy z grupy OXA-40, Cy5: karbapenemazy z grupy OXA-58)

Kontrola wewnętrzna: egzogenna/endogenna

Oznaczenie: jakościowe/ilościowe

Składniki zestawu:

• • Mieszanina reakcyjna: zawiera polimerazę DNA, sondy i startery oraz inne składniki reakcji qPCR;
  • Kontrola pozytywna;
  • Kontrola negatywna;
  • Woda PCR-grade;
  • Kontrola wewnętrzna

Oporność na karbapeny

Najczęstszym mechanizmem oporności pałeczek Enterobacterales na karbapenemy jest produkcja karbapenemaz, do których należą głównie KPC, NDM, VIM, IMP i OXA-48-like. Większość z nich jest kodowana na plazmidach. W związku z tym geny oporności na karbapenemy łatwo rozprzestrzeniają się poprzez poziomy transfer genów. Innym mniej powszechnym mechanizmem oporności na karbapenemy jest połączenie ekspresji beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL) lub AmpC i utraty poryn lub nadmiernej ekspresji pomp wypływowych.

Pałeczki oporne na karbapenemy (CRE, carbapenem-resistant Enterobacterales) w wyniku pierwszego mechanizmu określane są mianem CRE produkujących karbapenemazy (CP-CRE). Natomiast Enterobakteriales oporne na karbapenemy w wyniku drugiego mechanizmu określa się mianem CRE nieprodukujących karbapenemazy (non-CP-CRE).

Karbapenemazy OXA

Karbapenemazy OXA należą do ​​najwcześniej wykrytych β-laktamaz zaliczanych do klasy D. Ich nazwa pochodzi od zdolności do hydrolizy oksacyliny i kloksacyliny. β-laktamazy klasy D były pierwotnie stosunkowo rzadkie. Ich profil substratowy był ograniczony do penicylin, ale niektóre z nich nadają również oporność na cefalosporyny. Karbapenemazy typu OXA-23, OXA-40 i OXA-58 odkryto w latach 80. XX wieku w izolatach Acinetobacter baumannii opornych na karbapenemy. Z biegiem czasu geny kodujące te typy karbapenemaz uległy migracji do Enterobacteriaceae i stopniowo stały się istotną przyczyną oporności na karbapenemy w tej grupie systematycznej.

OXA-23

Grupa OXA-23 była pierwszą grupą opornych na karbapenemy laktamaz typu zidentyfikowaną w Acinetobacter baumannii. Laktamaza OXA-23 została po raz pierwszy zidentyfikowana w izolacie A. baumannii zebranym w Edynburgu w Wielkiej Brytanii w 1985 r. Sekwencję genu bla_OXA-23 opublikowano w 2000 r. Od tej pory zidentyfikowano 18 alleli tego genu kodujących laktamazy OXA-23. Geny tej grupy enzymów są często przenoszone przez plazmidy. Znaleziono je w wielu gatunkach Acinetobacter, jak również gatunkach należących do Enterobacteriaceae. Odkrycie kilku genów podobnych do bla_OXA-23 na chromosomie izolatów Acinetobacter radioresistens wskazuje, że gatunek ten jest prawdopodobnym naturalnym źródłem tej grupy enzymów.

OXA-40

Grupa OXA-40 jest drugą grupą laktamaz typu OXA zidentyfikowaną w Acinetobacter baumannii. Członek założycielski tej grupy, OXA-24, który później przemianowano na OXA-40, zidentyfikowano w izolatach w 1997 r., które były częścią epidemii w Hiszpanii. Od tego czasu odkryto 6 kolejnych wariantów enzymu. Najnowsze dane wskazują obecność genów kodujących OXA-40 na plazmidach w innych gatunkach Acinetobacter, a także w P. aeruginosa i Klebsiella pneumonia.

OXA-58

Pierwszego członka grupy enzymów OXA-58 zidentyfikowano we Francji w 2003 roku. Znaleziono go w klinicznym izolacie A. baumannii opornym na wiele leków, który również wykazywał oporność na karbapenemy. Karbapenemazy OXA-58 mają właściwości podobne do tych, które stwierdzono u innych enzymów typu OXA u A. baumannii. Wykazują się one słabą aktywnością wobec karbapenemów i penicyliny oraz posiadają zdolność do hydrolizy cefpiromu i cefalotyny.