IMP carbapenemase (qPCR)

Zaloguj się, aby zobaczyć ceny

Podane ceny są cenami netto

Opis

Wyrób IMP carbapenemase (qPCR) służy do oznaczania sekwencji genów kodujących karbapenemazy IMP w preparatach DNA uzyskanych z materiału pobranego od człowieka.

Cechy produktu

Wielkość zestawu: 100 oznaczeń

Reakcja: duplex (FAM: karbapenemazy z grupy IMP, HEX: kontrola wewnętrzna)

Kontrola wewnętrzna: egzogenna/endogenna

Oznaczenie: jakościowe/ilościowe

Składniki zestawu:

    • Mieszanina reakcyjna: zawiera polimerazę DNA, sondy i startery oraz inne składniki reakcji qPCR;
    • Kontrola pozytywna;
    • Kontrola negatywna;
    • Woda PCR-grade;
    • Kontrola wewnętrzna

Karbapenemazy IMP

Najczęstszym mechanizmem oporności pałeczek Enterobacterales na karbapenemy jest produkcja karbapenemaz, do których należą głównie KPC, NDM, VIM, IMP i OXA-48-like. Większość z nich jest kodowana na plazmidach. W związku z tym geny oporności na karbapenemy łatwo rozprzestrzeniają się poprzez poziomy transfer genów. Innym mniej powszechnym mechanizmem oporności na karbapenemy jest połączenie ekspresji beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL) lub AmpC i utraty poryn lub nadmiernej ekspresji pomp wypływowych. Pałeczki oporne na karbapenemy (CRE, carbapenem-resistant Enterobacterales) w wyniku pierwszego mechanizmu określane są mianem CRE produkujących karbapenemazy (CP-CRE). Natomiast Enterobakteriales oporne na karbapenemy w wyniku drugiego mechanizmu określa się mianem CRE nieprodukujących karbapenemazy (non-CP-CRE).

Klasa B β-laktamaz (MBL), do których należą karbapenemazy IMP stanowi najbardziej odrębną linię ewolucyjno-strukturalną tych enzymów, a w jej specyfice funkcjonalnej najbardziej wyróżniają się zależność od jonów cynku i naturalna zdolność do hydrolizy karbapenemów. Spektrum substratowe zdecydowanej większości MBL jest bardzo obszerne i obejmuje też penicyliny i cefalosporyny I-IV generacji. Pierwszy przypadek wystąpienia genu kodującego karbapenemazę IMP odnotowano w Japonii u S. marcescens na początku lat 90. XX wieku. Do tej pory opisano ponad 85 wariantów sekwencji genu IMP. Warianty tego genu występują głównie u gatunków Acinetobacter i Pseudomonas, a także w rodzinie Enterobacteriaceae.